Foto van een Amerikaanse en Britse vlag

Elke niet-Engelstalige is er ongetwijfeld weleens tegenaan gelopen: wat zijn nu precies de verschillen tussen Brits- en Amerikaans-Engels? Of we nu op vakantie zijn in Engeland of Amerika en ons eten op de juiste manier willen bestellen, of bij het schrijven van een e-mail blijven twijfelen tussen “centre” en “center”, “analyse” en “analyze”, of “colour” en “color”.

Voor een native speaker spreekt het uiteraard voor zich, maar als niet-natives moeten we ons af en toe toch echt even achter de oren krabben. Gelukkig bestaan er genoeg websites waarop we snel kunnen controleren welke spellingsregels we moeten aanhouden. De verschillen tussen de beide talen beperken zich echter niet alleen tot spelling – dat zou natuurlijk te makkelijk zijn.

What’s in a word?

Er zijn talloze woorden die een compleet andere betekenis hebben in de landen. Het meest bekende voorbeeld daarvan is waarschijnlijk “chips”: in Amerika worden ze uit een zak gegeten, terwijl de Engelsen ze warm serveren met een stukje vis ernaast (en azijn erover, maar dat is een ander verhaal). In Amerika spreekt men van “gas” en “highway” in plaats van “petrol” en “motorway” en in Engeland heten bretels “braces” in plaats van “suspenders”.

In Engeland krijg je waarschijnlijk rare blikken als je vraagt om “eggplants” en “zucchinis”, maar “aubergines” en “courgettes” zijn daar heel normaal. Sommige verschillen tussen de twee talen zijn duidelijk te verklaren: Brits-Engels is voor een deel beïnvloed door de Franse taal, terwijl het Amerikaans woorden heeft geleend uit het Spaans. De Britse benaming voor koriander is bijvoorbeeld “coriander” (afgeleid van het Frans), terwijl in het Amerikaans-Engels de invloed van de Mexicaanse keuken zichtbaar is, omdat het kruid daar “cilantro” wordt genoemd – het Spaanse woord voor koriander.

“Bijna tweehonderd jaar geleden werd besloten dat er in Amerika Engels gesproken moest worden. Waarom dit nog steeds niet gebeurt, is echter niet bekend.” – George Mikes, Britse journalist

Wat zegt u?

Om voor nog meer verwarring te zorgen, is de Amerikaanse uitspraak van sommige woorden aanzienlijk anders dan de Britse. Nu heb ik het niet over woorden zoals “scone”, “water” of “Worcestershire” (spreek dat maar eens correct uit), maar over woorden die een andere klemtoon hebben. Wat dacht je bijvoorbeeld van “advertisement”? In Amerika ligt de klemtoon op de eerste lettergreep (advertisement), terwijl de Britten het woord uitspreken als advertisement, wat bijna klinkt als een ander woord. En heb je ooit stilgestaan bij het verschil tussen adult (Amerika) en adult (Engeland), of brochure (Amerika) en brochure (Engeland)? Voorbeelden genoeg.

En zo gaan wij hiermee om

Bij Translators International weten we hoe cruciaal het is om rekening te houden met deze verschillen bij het vertalen, zeker wanneer het gaat om marketingteksten. Om een Brits-Engelse tekst aan te passen voor een Amerikaans publiek, is het niet genoeg om woorden als “cancelled” te veranderen in “canceled” en woorden als “prioritise” in “prioritize”. Als er alleen gekeken wordt naar spelling en niet naar alle andere verschillen, kan dat voor flink wat verwarring zorgen. Stel je maar eens voor dat er in Amerika reclame gemaakt wordt voor gratis “braces” bij de aanschaf van een broek, en dan begrijp je ongetwijfeld wat ik bedoel.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *